vorige gedicht
vorige gedicht
Met niemand om mij heen
Soms voel ik mij alleen,
Met niemand om mij heen.
Ik mag helemaal niks, niet zwemmen of spelen,
Alleen maar vervelen.
Ik wou dat ik dunner was, mooier was…
Maar nee, ik ben dik en lelijk en niemand wil mijn vriend zijn,
Dat doet pijn.
Wat is er zo erg aan mij dan?
Dat vertellen ze niet dat zijn ze niet van plan.
Mij pesten, dat vinden zij leuk,
Dan liggen ze weer in een deuk.
Niemand denk aan mij hoe ik me voel…
Soms droom ik dat ze me slaan in mijn smoel.
Dan schrik ik wakker, dan ben ik weer alleen,
Met niemand om mij heen…
zo voel ik mij dus.
Reacties op ‘Met niemand om mij heen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
