Hatende Pijn
Je zei tegen me dat we goeie vrienden waren
Het is zeker daarom dat je mij laat lopen in al die gevaren
Je liegt en bedriegt elke seconde dat ik je hoor
telkens weer het uitvlucht dat ik je stoor
Je bent mijn vriendschap gewoon niet waart
toch bespeel je me telkens weer als een kaart
Ik kan er niet aan doen maar ik hou en haat je tegelijkertijd
Mijn leven is door jou helemaal om zeep, een grote strijd
Ik hou van jou en je negeert me maar
Je ergert je niet dat ik er aan til, heel zwaar
Je doet maar op en weet me telkens je te doen geloven
Maar je kan me wel nooit iets deftigs beloven
Ik ben het beu altijd maar jou te geloven
Ik denk enkel nog aan mijn eigen, dat kan ik beloven
Niemand kan mij nog iets schelen
Zo doen zo ook tegen mij met zo velen
Ik krop liever alles terug op
Ik ben toch al lang uit de top
Je hebt alles weggenomen
Ik heb nog enkel mijn dromen
Dromen die ik nooit meer kan waarmaken
Niemand kan mij nog diep vanbinnen raken
Ik haat alles en iedereen in verband met vriendschap
Ze laten mij toch vallen als ze hun doel bereiken, de hoogste trap
Het punt dat ze mij niet meer kunnen gebruiken
Ze kunnen voor mijn vriendschap terug heel diep gaan duiken
Ik vertrouw niemand niet meer
Ze zullen mij niet meer breken als een slappe veer
Ik ben het beu om altijd voor iedereen klaar te staan
Ze kunnen toch niets anders dan mij laten begaan
Ik mag mijn eigen van kant maken
Het zal toch niemand hard raken
Er is niemand die om mij geeft
Dus ik weet dat het geen zin meer heeft
Ik ga gewoon dood aan die verdomde helse pijn
Ze kunnen mij beter opnieuw de saaie laten zijn
Reacties op ‘Hatende Pijn’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
