vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Opa
Hoeveel bergen heb jij wel niet genomen.
Steeds weer de kracht om weer boven te komen.
Hoe vaak ben jij zo'n weg wel niet gegaan.
Voor hen, die je zo lief hadden wilde je niet stil blijven staan.
Helaas de laatste berg kwam je niet meer op.
Maar God kwam je tegemoet en bracht je naar de top.
De wind fluistert nu steeds je naam.
En voor hen, die je zo lief hadden,
kom je er weer aan.
Kijk naar de sterren
en luisteren naar de zee.
En altijd loop je nog met ze mee.
Zoals de wind, die je voelt in de regen.
Ze fluisteren steeds je naam en ze komen
jou weer tegen
AFSCHEID NEMEN BESTAAT NIET
Ingezonden door
Sya
Geplaatst op
18-04-2011
Over dit gedicht
voor mn opa
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
OverlijdenReacties op ‘Opa’
-
wauw!! super mooi!
Verwijderde gebruiker - 19-04-2011 om 18:54
-
ontroerend!
mikaila - 20-04-2011 om 14:32
-
dankje!!!!!!
Sya - 20-04-2011 om 15:39
-
Wauww, mooi gedicht!
Just Someone =) - 25-04-2011 om 17:35
