kon ik nog maar even

Kon ik je nog maar vertellen dat ik van je hou,
jij de persoon uit mijn mooiste dromen bent,
en er geen is, die kan tippen aan jou...

Kon ik je nog maar even vasthouden
en laten voelen,
hoe mijn hart telkens naar je liefde verlangt,
en wat ze met echte liefde, voor het leven bedoelen...

Kon ik je nog maar even aankijken in je stralende ogen,
onze blikken elkaar laten raken, en de liefde voelen,
de liefde waar ik voor jou komst niet in wilde geloven...

Kon ik nog maar even tegen je aan kruipen, diep in de nacht,
gewoon, even in je armen van alles weg kunnen zijn,
het moment waar ik al zo lang naar verlang en op wacht...

Kon ik nog maar bij je uithuilen als mijn tranen een uitweg zoeken,
zodat jij mijn tranen met je warme lippen weg kon kussen,
het enige wat ik nu kan is huilen, verlangen en woorden vloeken...

Kon ik nog maar laten zien hoeveel ik diep in mijn hart van je hou,
je laten voelen dat je de enige voor me bent, mijn prins,
en laten weten dat je de man bent, waar ik later mee trouw..

Oh kon ik het nog maar... Kon ik je nog maar laten voelen en zien,
wat er in mijn hart en hoofd omgaat bij het jou zien en horen,
nog altijd weet ik niet waar ik jou komst in mijn leven aan heb verdient.

Maar nu je er bent, en je mijn hart gewonnen hebt, laat ik je niet gaan,
zonder jou kan ik me geen leven meer bedenken... Je bent hét voor mij,
wees niet meer bang... iedere nieuwe dag zal ik langs jouw zijde staan...