Mijn gedrag en mijn gitaar

over mij word vaak besproken,
bij leraren, die veel voor mij hebben besloten,
Ze willen mij anders hebben,
iets wat ik niet kan zijn,
en heel erg aan moet wennen,

waarom mag ik niet mezelf zijn?
het is al moeilijk voor mij,
en dit doet nog extra veel pijn,

Niemand die mij begrijpt,
en denkt vanuit 'the other side'

Ik geef een harde gil,
en al mijn pijn word al verminderd,
maar dan word het stil,
ik word door iemand verhinderd,

hij wil een gesprek,
over mijn wil,
en over al mijn concentratie gebrek,

Ik pak maar mijn gitaar,
en word emotioneel,
van het geluid van mijn snaar,

het geluid die de klankenkast vooral maakt,
is dát wat mij emotioneel maakt...

Ik ben wie ik ben
en verander niet,
en ik doe wat ik zeg,
dus mij tegenhouden lukt je niet..