Geen weg terug
altijd hier geweest maar nu een lege plek.
altijd zo gezellig en soms een grote bek.
nooit laten merken dat je er niet meer wou zijn.
altijd laten denken ik heb het zo wel fijn.
tot die ene dag ik weet het nog zo goed.
niemand weet meer hoe het verder moet.
iedereen mist jou maar dat had je toen niet door.
jij strijden om te blijven maar jij verloor.
je verloor van jezelf en je wou dood.
terwijl je eerst zo van je leven genoot.
het was middag je was nog niet hier.
we dachten allemaal je bent met vrienden aan het bier.
niemand dacht dat je die trein zou laten winnen.
dat je aan een tijd in de hemel wou beginnen.
maar het is nu te laat om je terug te halen.
kon je maar terug naar de aarde dalen.
Ingezonden door
Lieke van t zet
Geplaatst op
12-07-2008
Geef uw waardering
Op basis van 12 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Dood VriendschapReacties op ‘Geen weg terug’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
