vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Weg...
Lopen door de straten helemaal alleen,
lopen door de straten niemand om me heen.
Ik loop door de stad maar niemand die me ziet,
kan iemand me helpen ik heb zoveel verdriet.
Helemaal verwaarloost mijn kleren versleten,
ik heb al in dagen niet meer gegeten.
Maar nu ik er niet meer ben hoop ik dat je ziet,
ik was een meisje en ik had verdriet
Ingezonden door
soliee
Geplaatst op
09-04-2011
Over dit gedicht
Me vriendin haar mama is gestorven na dat ze 2 weken vermist was daarom dit gedicht
Geef uw waardering
Op basis van 9 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
DoodverdrietReacties op ‘Weg...’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
