Ligt het aan mij?

Ik voel niets en toch doet alles pijn.
Hoe kan alles ineens zo anders zijn?
Is dit echt de wereld waar ik in leef?
Zijn dit echt de mensen waar ik om geef?
Ik weet niets meer zeker,
de herinneringen worden steeds weker.
De vriendschappen zijn zo vaag.
Of ze echt bestaan is voor mij de vraag.
Is het zo moeilijk om mij te accepteren,
in plaats van mij de rug toe te keren?
Ze zouden belangstelling kunnen tonen,
dan hoef ik daar niet alleen maar naar te honen.
Of ligt het alleen maar aan mij?
Heb ik het wel, maar kan ik er niet bij...?
Omdat mijn hoofd is geblokkeerd,
en mijn hart de liefde weert.