Kapot gemaakt

Wat iemand me ook aandeed,
het was altijd vergeten & vergeven.
Doorgaan was alles wat ik deed,
niet stilstaan bij de dingen die gebeurden.
Steeds mijn ogen die sloten voor de mindere dingen.
Steeds diepere pijn van binnen,
diep wegstoppen en niet laten merken.
Laat andere mensen je niet klein krijgen, zeiden ze altijd.
Borsten voorruit kin omhoog en een strakke blik,
maar diep vanbinnen steeds verder kapot gaan.
Geconfronteerd met het leven,
de belangrijkste personen raak je kwijt,
en de mindere blijven over.
Het leven is hard, want het respect is weg.