Mijn dochter
Vrolijk loop je rond te huppelen
maar diep in je ogen zie je verdriet
Verdriet met heel veel vragen
maar antwoord krijgen lukt je niet
Jouw ogen zeggen alles
de pijn verstoppen kan je niet
je kan het nog zo mooi spelen
maar tis toch ieder die 't ziet
Ja kan je er tegen verzetten
met stoer doen en een grote mond
door de pijn en 't verdriet te ervaren
Jah dan zak je af en toe door de grond
Zet je alsjeblieft niet af
Kom gewoon af en toe bij mij
Tuurlijk kan je er met mama over praten
want me allergrootste knuffel dat ben jij
Daarlijk ben je straks weer vrolijk
en lach je dan weer de elke dag
dan is je leven weer omgetovert
en ieder die je weer graag mag.
Reacties op ‘Mijn dochter’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
