Teveel verdriet
Stel je niet zo aan
Laat ze toch gewoon gaan
Maar dat kan ik niet
Ik heb gewoon teveel verdriet
Ik kan niet opnieuw beginnen
En kan mn verdriet niet dimmen
Totdat alles weer zoals vroeger is
Die leuke tijd toch, das iets wat ik niet uit mn geheugen wis.
Ik dacht je blijft altijd mij bij
Dat is immers wat je altijd zij
Niet te geloven dat ik je heb verloren
Ik kan het niet aan, ik wil het niet horen
Hoe moet het nou met mij verder dan
Zonder jou leven is iets wat ik niet kan
Alle vrolijkheid is mn leven uit
Het enige wat ik me kan herinneren is dat ik lang heb gehuilt
Maar niemand die me helpen komt
Dus ga ik maar anders door het leven, vermomd
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
29-03-2011
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VriendschapReacties op ‘Teveel verdriet’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
