vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Het spijt me
De wind blaast,
tegen mijn rug.
Ik wil zo snel naar gisteren terug.
Pijnlijke woorden staan in het zand.
Geschreven met mijn eigen hand.
Waarom heb ik die stomme fout laten gebeuren?
Ik zit er nog steeds over te treuren..
Verontschuldigde woorden vind ik nu terug.
En nog steeds blaast de wind tegen mijn rug.
Ingezonden door
Joltje
Geplaatst op
22-03-2011
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
SpijtReacties op ‘Het spijt me’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
