Wij waren jij en mij

Stiekem naar je kijken, af en toe een lach.
Soms elkaar ontwijken, maar alsjeblieft niet elke dag.
In je ogen zie ik dromen, die me keer op keer verleiden.
Als je lacht krijg ik het warm,
vanbinnen ga ik trillen,
dat is de liefde die ik omarm.
Ik wil je zoveel zeggen, ik doe het dan ook maar.
We zijn voor elkaar geboren, we horen bij mekaar.
Plots is daar de regen, de stilte aan de kou.
Waarom wil je mij verlaten, ik hou zoveel van jou.
In mijn gedachten zie ik je lach, in mijn dromen zie ik je ogen.
Ik zal je nooit vergeten, ook al heb je tegen mij gelogen.
We zouden altijd samen blijven, dat mocht helaas niet zijn.
Nu is mijn leven grijs en ken ik alleen nog pijn.
Je bent niet meer van mij, ons leven is voorbij.
Jouw zorgen zijn verdwenen, maar denk ook nog eens aan mij.