lieve dood
Lieve dood,
Gelukkig,
Je bestaat voor mij.
Want jij maakt me groot.
Zonder jou ben ik niets…
Net als een fiets zonder banden,
Een brandweerman zonder vuur…
Maar ik kom naar je toe,
Want dit is mijn laatste uur…
Ik ben klaar met alle ruzies…
En ik denk alleen aan jou,
En aan hoe het zal zijn als we weer samen zijn…
Ik hoop echt heel fijn…
Lieve dood,
Het is me weer niet gelukt…
M’n moeder kwam boven,
En had het pistool zo uit mijn handen gerukt…
Ze riep boos en verdrietig door elkaar:
WAAROM DOE JE TOCH ZO RAAR ?!?!
Ze barste in huilen uit…
Ik zei koeltjes :
Mens, doe normaal en wat maakt het uit !
Mijn leven is klote,
ik wil gewoon dood!
Want de dood is de enige die echt in mij gelooft…
Toen pakte ik het pistool uit haar handen,
Ik voelde nog net hoe het pistool tegen m’n slaap stoot,
Een licht flits,
En niks meer…
Ik was nu echt dood…
Reacties op ‘lieve dood’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
