Een traan

Herinderingen aan toen.
Was het normaal?
Of had je dit nooit mogen doen?
Je had mij in de macht.
Eigenlijk voel ik mij door jou gebruikt.
Ik had een keuze zelf.
Maar je overviel mij met je woorden.
Ik dacht ik had geen keus.
Want slechter dat wou ik niet heus.'
Dus bleef ik maar gaan.
En nu het bezorgt mij nog steeds een traan.
Waarom heb je dit gedaan?
Waarom lied je mij niet mijn gang gaan.
En was wat je deed normaal?
Ik kan niet eens wat tegen doen.
Want ik dacht dat het hoorde toen.
Maar nu besef ik beter.
Ik had moeten zien dat je mij had in de macht.
Maar ik was labiel.
En dacht dat het was normaal.
En nu neem ik dit voor altijd mee.
Mee in mijn rugzak.
Want nu besef ik wat het met mij heeft gedaan.
Als ik er aan denk bezorgt het weer een traan.
Maar je verdient het niet dat ik om jou treur.
Maar toch is het iets wat gebeurd.
Gebeurd als ik er aan denk.
Maar opgelucht dat het nu is voorbij.
Want ik wil jou nooit meer te zien.