verdriet

Al die pijn, angst en verdriet
het klopt gewoon niet
ik zou blij en vrolijk moeten zijn
en niet moeten leven in deze pijn

het liefst verstop ik me en hou ik me schuil
vooral de tijden wanneer ik huil
ik wil gewoon verdwijnen en gaan
ik wil niet langer meer bestaan

ik heb soms heel veel lol
en dan stijgt het allemaal naar mijn bol
maar andere tijden heb ik zoveel verdriet en pijn
zo wil ik gewoon niet meer zijn

ik wil gewoon mezelf kunnen zijn
maar soms gaat dat niet meer door de pijn
ik dacht: het is allemaal niet echt gebeurd
maar helaas, die ene keer was ik toch echt aan de beurt

nu is het moeilijk en zwaar om door te gaan
maar het komt allemaal goed, ik kan alleen de pijn niet verslaan
maar op een dag zal ik alles een plekje kunnen geven
en gewoon weer vrolijk verder kunnen leven