1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
nacht van zacht
Nacht van zacht en ver gehuil.
Melkmaan op een nevelbank.
In de stilte roept een uil.
Je bent geen mens, je bent niet bang.
Je bent nu een van hen.
Je ogen rode lichten.
Je heet niet meer Ben.
Anton,Gudrun of Rolf.
Je bent van nu af aan een wolf.
Ingezonden door
pcmikna
Geplaatst op
12-03-2011
Over dit gedicht
...,....,..
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
SchuinReacties op ‘nacht van zacht’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!