Helemaal alleen, maar toch door!
Zou zo graag willen gaan
Alles laten voor wat het is
Maar wanneer ik het wil doen
Denk ik aan jou, degene die ik mis.
Jij hebt gestreden
Gedaan wat je kon
Je verloor de strijd
En verdwenen was jouw zon
Het noodlot trok jou mee
Zonder dat je erom vroeg
Opeens was ik degene
Die al het verdriet met zich mee droeg
Die rot ziekte
Liet mij helemaal alleen
Zoveel mensen
Maar zoals jou is er geen
Sta er nu helemaal alleen voor
Omdat ‘hij’ het leven van je pakte
Jij sloot je ogen
En ik huilde toen jij in je laatste slaap zakte
Dus nu sta ik hier
Helemaal alleen bij het spoor
Maar ik weet dat ik niets mag doen
Speciaal voor jou ga ik door
Reacties op ‘Helemaal alleen, maar toch door!’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
