De prooi

Starende ogen staren mij aan
Gedecideerd wachtend op zijn prooi
Waarschuwende woorden tellen niet meer
Ik wist het tegen beter weten in

Zijn krachtige kop draait vervaarlijk
Haast in een aandoenlijke pose
De tanden zijn wit en puntig
Klaar om te bijten en te verslinden

De spanning neemt iedereen in beslag
Afwachtende hoe ik mij hieruit red
Zonder afwendende blik zoekt mijn hand het mes
Een snelle maar rake steek doorklieft het vlees

Ik reik het naar de hond van de buren
Wederom legt hij het bezoek in de luren