Het is weer zo donker
Het is gewoon te veel.
Ik doe mijn best maar het lukt even niet meer.
Ik kan de tegenslaggen even niet meer aan.
Ik wil moed houden maar weet even,
Niet meer hoe.
Al de tegenslaggen ik ben moe.
Moe van al die pijn.
Moe van al het verdriet.
Ik wil er weer voor gaan.
Maar waar haal ik de energie vandaan?
Al de tegenslaggen ik heb het gehad.
Al de tegenslaggen ik ben het zat.
Zat van al het verdriet.
Zat van al de pijn.
Waneer zal het eens over zijn.
Ik weet dat ik het kan.
Al het andere ik ging het aan.
Maar nu is het even op.
Nu zegt mijn lichaam stop.
Ik wil het liefst nu rust.
Ik wil het liefst pas weer ontwaken als is,
Alles is achter de rug.
Maar dat is helaas wat niet gaat.
Dus moet ik weer accepteren
dat het nu voelt niet goed.
En blijven vechten voor nieuwe moet.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
03-03-2011
Over dit gedicht
over verdriet en even geen uitweg meer zien
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Moe Pijn Tegenslagen VerdrietReacties op ‘Het is weer zo donker’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
