Je hebt me verlaten
De regen tikt tegen het raam,
Mijn adem laat de ruit beslaan.
Mijn hart klopt snel en hard,
Ik vind het allemaal nog zo apart.
De vuurrode blos op mijn wangen,
Verraad mijn boosheid en verdriet.
De natte grote tranen blijven stromen,
Ik hoop zo dat niemand ze ziet.
Hij is het niet waard om daarom te huilen,
Hij ging zo slecht met mijn gevoelens om,
Maar ik bleef van hem houden,
Waarom, waarom was ik toch zo stom?
Hij was alles voor me, opeens was hij weg,
Verdwenen in de rook, in een ogenblik.
Waarom liet hij onze band verdwijnen,
Wil hij soms zeggen: ach kind, stik!?
Oké, ik zal het moeten geloven,
we zijn nu uit elkaar,
Maar dat ik nog van je blijf houden,
is eigenlijk nog steeds waar.
Ingezonden door
Cameron
Geplaatst op
01-03-2011
Over dit gedicht
....
Geef uw waardering
Op basis van 11 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerlatenReacties op ‘Je hebt me verlaten’
-
mooi hoor!! ik begrijp je helemaal!!!!
Verwijderde gebruiker - 26-05-2011 om 09:57
-
Mjaah... gebeurt ook bij mij... wel mooi!
Verwijderde gebruiker - 31-10-2012 om 17:54
