Krantenjongen

Krantenbezorger

Hij woonde aan de overkant
vol levenslust
een bron van vreugde
die voor ieder welde.
Elke middag
klokslag vier
bracht hij de krant
met armzwaai en een lach,
een blij moment.
Hij was er maandag nog
niets aan de hand,
op vrijdag lag hij koud en stil
in een houten kist
hartstilstand.
Lange rijen dorpsgenoten
schuifelden eraan voorbij
met strakke kaken
en droefheid om
een ouderpaar en zus
verstikt in hun verdriet
met lege armen
eenzamer dan ooit
omgeven door veel mensen,
troost zoekend bij elkaar..
Mijn krantenjongen werd
slechts tweeëntwintig jaar.