Tranen

Ik zie je tranen gaan,
En vraag me af waar ze voor staan.
Ik durf het niet te vragen,
Bang dat het nog meer aan je gaat knagen.

Helpen wil ik jou altijd,
Samen werken aan onzekerheid.
Heel veel praten werkt ook goed,
Beginnen een nieuwe start vol moed.

Nog steeds die tranen, maar waarom,
Ik vraag het je, je kijkt me aan. Daarom.
Dat je geen prater bent weet ik al lang,
Dat maakt velen onzeker en bang.

Met jouw blik staar je mensen aan,
Zonder iets te zeggen, valt ineens een traan.
Ik probeer te ontdekken wat er is,
Je kijkt me aan, een blik met een soort nis.

Ik hoor het aan de trillingen in je stem,
Het ligt niet aan mij, maar het ligt aan hem.