mes
met het mes in men hand sta ik klaar
het mes tegen mijn pols
het lijkt zo simpel als je het zelf nog nooit hebt meegemaakt
maar het is moeilijker dan je denkt
je leven verschijnt in je gedachten
eerst de slechte dingen
die je meer aanzetten tot je daad
maar dan de goeie dingen en de mensen die om je geven
ik zag dingen die ik anders nooit zag
de positieve dingen
die ervoor zorgen dat ik het toch niet doe
men grip verzwakt en uiteindelijk laat ik los
ik huil maar voel me beter
ook al weet ik dat de volgende poging niet meer zo lang zal duren
mensen begrijpen me niet altijd
dat maakt het me moeilijk
in mijn hoofd zie ik hoe ik wel doorzet
ondanks de goeie dingen
wil ik het mes weer pakken zie ik mijn moeder huilen
mijn broers niet begrijpend waarom ik het deed
het mes licht er nog altijd
de gedachten zijn er nog altijd
de pijn is er nog altijd
maar ik, ik ben er ook nog altijd en daar ben ik trots op
Ingezonden door
w95bxjuus2
Geplaatst op
07-02-2011
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Zelfmoord ZelfverminkingReacties op ‘mes ’
-
Ja daar kan je inderdaad trots op zijn. Het is belangrijk om voor je vrienden/familie door te zetten. Ook al heb je soms niet het idee dat ze je snappen. De hulp komt soms uit de vreemste hoeken. En met die hulp kan je weer zoveel meer geluk in je leven krijgen! Het is belangrijk. En ik spreek uit ervaring. Heb zelf last gehad(nog steeds) van automutilatie enzo. En bij je vrienden kan je die hulp vinden die je nodig hebt! Kom op!
Jantjeiene - 10-10-2011 om 16:09
-
Heel mooi gedicht, je mag er zeker trots op zijn dat je het mes hebt losgelaten. Ik weet waar je staat, wat je voelt. Ik heb vaak het mes in handen genomen, littekens voor het leven gekrast, maar ik sta er gelukkig ook nog. Ondanks de littekens ben ik een sterker mens en jij bent dat ook. Een sterke persoon.
Miss_AngelOfFire - 07-11-2012 om 22:59
