Alleen

ik loop buiten..
Ik kijk in het rond ik sta alleen ..
en sta die ingegraven in de grond..

De problemen worden me te veel aan me hoofd.
Ik word verdoofd en het lijkt of ik nergens meer in geloofd.

me hoop is gezonken in het verleden blijven hangen en in het heden het loopt niet zoals je verwacht...

Alles gaat mis ....

Die ene dag was er ,,
Ik ontmoette iemand die me beter liet voelen..
En had vlinders in me buik..
Het was schijn dus het was beter dan het lijk..

Een paar weken later zei je dat je me niet meer wou zien of spreken ... ik zonk dieper dan ik al was...
Ik weet niet waar ik nu sta en waar ik gaat staan maar een ding weet ik zeker me hard loopt over met tranen ...

Ik wil het niemand laten merken ...
maar het valt op en iedereen probeert me op te wekken..

Maar ik mis iets dat niemand kan verwekken me passie in het leven,, en de liefde is verdwenen ik wil geen leugens en geen pijn ..
Maar het is het tegenovergestelde en dat is alleen maar pijn...

En het is geen pretje om alleen te zijn ..