Je bent weg
Wie kan my vertellen waar je heen bent gegaan?
Wat deed ik fout ny jou?
Wat heb ik misdaan?
Niks?!
Waarom verliet je me, dan ben je nu bij een ander en laat je my alleen staan?
Geef me dan alsjeblieft het antwoord.
Ik kan het je nog zo vaak vragen, maar ik weet niet meer of je het hoort.
Al die vragen en antwoorden die je me gaf is iets wat mij stoort.
Maar ik was echter niet degene die wegging;jij zette je eigen leven voort.
Je leit me huilend achter tewijl je vertrok.
Je vroeg me of ik verder wilde nadat je zei dat je al die tyd geen gevoelens meer had?
Had ik ja moeten zeggen?
Ik ben die leugens zo zat.
Ik hou van je, tsja ga toch weg,
deze zinnen zitten stuk voor stuk vol metpijn, het maakt me kapot.
Soms denk ik terug aan de tyden waarvan ik dacht dat ze mooi waren, mijn liefde voor jou was niet voor even maar voor jaren., misschien dat als ik je zie dat je my alsnog het antwoord geeft, dat je het kan verklaren.
Weet je, ik gaf echt alles voor jou,
Mijn familie was zo bly voor ons want het leek, oh zo, serieus.
Hetpijnlykste van alles is: dit was nietmijn keus.
Als je my op dit moment opnieuw zou vragen en me weer die lach en de liefde van vroeger kon geven, zelfs dan kan ik je niet meer behagen.
Ingezonden door
Roswitha van Soest
Geplaatst op
01-02-2011
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
EenzaamheidReacties op ‘Je bent weg’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
