Eenzaam en alleen
je vergeet het als je voor de spiegel staat,
als je kijkt naar de vogels die fluiten,
maar als je thuis zit is het er het meest,
het gevoel dat niemand om je geeft.
Het lijkt alsof je alleen op de wereld bent,
maar toch weet je dat er iets is,
iets waarvan je zou kunnen houden,
maar je weet niet waar het is.
Je blijft er in hangen zonder dat je het merkt,
nergens krijg je aandacht,
terwijl je de mensen er naar vraagt.
Ga naar buiten,
kijk om je heen,
zie de wereld,
en pak het gevoel waar je naar zoekt.
Heb je het gevonden,
raak het niet kwijt,
hou het vast en geniet met volle teugen:
zodat je niet weer in eenzaamheid weg zakt
Ingezonden door
xanoniempje
Geplaatst op
30-01-2011
Over dit gedicht
alleen
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
FluitenReacties op ‘Eenzaam en alleen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
