vorige gedicht
vorige gedicht
Mensen acteren hoog.
Mensen acteren hoog, maar leven laag.
Ik reken op niemand, want uiteindelijk sta je alleen.
Ik bouw op de echte, voor de rest ben ik van steen.
Ik geef niets meer om beloftes en vertrouwen.
In moeilijke tijden zul je merken op wie je wel en niet kunt bouwen.
Wie rent er weg en wie vangt je op?
Als ik loop op straat, blikken staren me aan.
Ogen volgens waar me voetstappen staan.
Ingezonden door
xhannanx
Geplaatst op
24-01-2011
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
XhannanxReacties op ‘Mensen acteren hoog.’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
