In een hoekje gedrukt
In een hoekje gedrukt
En vergeten
Ondertussen word er
Vrolijk verder gegeten
En na de maaltijd
Als hun een spelletje doen
Moet ik in mijn eentje
De afwas doen
Maar ik vind het nu
Eigenlijk even niet zo’n probleem
Zo’n berg afwas
Daar kom ik wel overheen
Maar ik zit ergens mee
En dat wil ik kwijt
Maar ik doe net alsof
Zodat het lijkt
Of er niets is
In een hoekje gedrukt
Door mijn ouders
Door mensen
Die me niet begrijpen
Allang vergeten
In dat hoekje
Eenzaam en alleen
Waar kan ik anders heen?
Ik wil naar jou
Maar de weg is dicht
Ik weet niet wat ertussen ligt
Ik moet over een muur
Zo hoog en zo breed
Ik zie je wel staan
Maar ik durf het niet aan
Om naar je toe te lopen
Een arm om je heen te slaan
Ik wacht gewoon
Tot je weer zacht bent
Dat ben je ook
Gelukkig
Maar soms duurt wachten
Een eeuwigheid
En als ik zolang
Moet wachten word ik bang
Dat ik het verpest hebt
En dat wil ik niet
Je bouwt ‘em niet voor niets
Ik deed je weer verdriet
Ik ben zo blij met jou
Weet dat ik zóveel van je hou
Ik wil je nooit meer kwijt
En alles wat ik niet goed deed
Daarvan heb ik spijt
Laat mij maar klein zijn
Soms is dat beter
Ik weet dat ondanks alles
Jij mij niet zal vergeten
Als je bij mij bent
Ben ik niet meer alleen
Ik heb een luisterend hart
En een sterke schouder om mij heen
Reacties op ‘In een hoekje gedrukt’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
