vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Het lichtje ging uit
Het lichtje van jou ging uit
Jij die je ogen voorgoed sluit
Je liet je maar gaan
Over mijn wang rolt een grote traan
Een traan van veel verdriet
Omdat jij de wereld verliet
Waarom moest het ons overkomen?
Tranen die maar stromen en stromen
Je bent van ons heengegaan
Jij blijft voor mij eeuwig bestaan
Tranen verlaten mijn ogen
Ik kan ze niet meer drogen
't wordt me te veel
De tranen zijn veel te veel
Ik wil je terug voor altijd
De opa die voor z'n bestaan en z'n leven strijdt
Gemaakt door: Esmee
Ingezonden door
essiee
Geplaatst op
14-01-2011
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Het lichtje ging uit’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
