Vlaamse helden

Rozen geuren de Vlaamse velden en
rijen kruisjes kruisen ons rijkelijk voorbij.
In de lucht fluiten vogels ons fel toe
-als supporters van een vreemde voetbalmatch-
maar zij fluisteren slechts tegen onze herrie.

Wij zijn de doden, maar kort geleden
leefden wij, beleefden dauw en zagen
de schemering glinsteren. Wij hadden ons lief,
zij waren ons lief, maar nu herdenken zij
hun Vlaamse helden.

Vecht nu de vijand weer weg,
wij gooien met falende handen onze toorts weg
hou hem hoog. En denk aan
ons, gestorvenen, of wij vinden geen vrede
in door rozen beklede
Vlaamse velden.