vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Lichtpuntje
Ik loop door de regen,
Op weg naar niets.
Over die vieze kletsnatte wegen,
Denkend aan iets.
Dat iets is mijn leven,
Waarom gebeuren alle slechte dingen bij mij?
Dat heb ik nooit begrepen,
Ik hoor er toch niet bij.
Maar er is 1 lichtpuntje in mijn leven,
Zoiets als een redder in noot.
Zij zouden mij geluk geven,
En zo zit ik nooit in de goot.
Die lichtpuntjes zijn mijn 2 vriendinnen,
Die er altijd voor mij zijn.
Hun zijn mijn heldinnen,
En dat vind ik heel erg fijn.
Ingezonden door
SAMIRA~
Geplaatst op
31-12-2010
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Verdriet VriendschapReacties op ‘Lichtpuntje’
-
mooooooooooooooooooooooiheeeeeid!;3 loveit!
Irene - 10-02-2011 om 19:21
