Je loop was elegant

ik vond je beeld
gedeeltelijk in scherven
je benen nog intact
lang en verleidelijk
ze liepen uit op ruzie

je lichaam schreef
haar lijnen in mijn handen
borsten strak vooruit
je buik was zachtjes rond
waar ik mijn leegte vond

je ogen braken
als ik naar je keek
je blikken zeiden niets
op je gezicht de scherpe
trekken in graniet

je loop was elegant
en weg van mij
je lachte toen je zwaaide
koketteerde afscheid en
verscherfde charmant


wil melker
21/12/2010
www.wilmelkerrafels.deds.nl