1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Verveling

Daar zit ik dan.
De hele dag tussen de zelfde muren.
De dag gaat voorbij met de uren.
Niets of niemand om me heen.
De hele dag hellemaal alleen.

Vogels die fluiten,
de wind horen wuiven.
Nee, niet is wat het lijkt.
En niemand die zijn hand toe reikt.

Ik zit hier opgesloten in mijn eigen huis.
En er is hellemaal niemand,
zelfs geen muis.
De verveling slaat toe.
Er is niks wat ik er tegen doe.

Wat moet ik doen om toch iets van de dag te maken?
Er is gewoon geen dier of mens om mee te praten,
en er is gewoon hellemaal niks om me te vermaken.

Daar zit ik dan.
De hele dag hellemaal alleen.
En echt niets of niemand om me heen.

Ik ga maar verder met waar ik mee bezig was.
Met het vervelen.
De rest van de dag.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Alleen. Muren Verveling Wind

Reacties op ‘Verveling’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Verveling