dat meisje
dat meisje
ik zie het nog voor me
dat meisje
die zo alleen over straat liep
verlaten en al
te hopen dat het iemand op valt
huilend, smekend en al
ze gaven allemaal geen zucht
ze ging naar huis
voor de spiegel stond ze daar
daar met een mes in haar hand
niemand die het zag
voor dat meisje prag
ze huilde en ze huilde
ze wilde hier niet meer zijn
mensen zeiden je lijkt wel een zwijn
je doet niks goed
je hebt geen moed
ze schoven alles in haar schoenen
dat ze er voor moest boenen
ze vond op het dag het geluk
een jongen die haar wou
maar nog steeds ging het niet goed
maar ze had wel heel veel moed
ze gaf het niet op
en zocht het geluk op
dit meisje
dat ben ik
Ingezonden door
nikitatje
Geplaatst op
14-12-2010
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘dat meisje’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
