Je hield niet van mij
De traan die glinstert op mijn wang,
wordt niet weggeveegd door jou.
Jij zegt geen lieve woorden tegen mij,
ook niet een keer: ik hou van jou.
Je streelt mijn haren niet,
Je raakt me niet aan,
koopt geen cadeautjes voor mij,
laat me er helemaal alleen voor staan.
Je loopt soms met een ander,
het betekent niks volgens jou,
maar de tranen komen wel gewoon,
omdat ik heel erg van je hou.
Je hebt niet door hoeveel verdriet je me doet,
Je denkt dat het mij gewoon niets scheelt.
En als ik jou wil zoenen,
zie ik dat het jou gewoon verveelt!
Houden van mij doe je gewoon niet,
Je zegt aan de telefoon: je bent een schat,
maar je meent er gewoon niks van,
Ik wist dat je geen tijd voor me had.
Ik vertelde alles aan jou,
ik dacht dat je me troosten zou.
Het enige wat jij deed was knikken,
en zeggen: rot voor jou.
Ik voelde niks geen meedeleven,
geen liefde of houden van,
Terwijl je best wist dat ik alleen van jou hield,
en nooit van een andere man.
Jij was mijn alles,
was mijn leven,
dacht dat jij
mij alles kon geven
Je hield niet van mij,
ik nu ook niet meer van jou,
misschien vind ik ooit een ander,
waar van ik nog veel meer hou...
Reacties op ‘Je hield niet van mij’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
