Slechts alles was een leugen
Ik kijk om me heen, en begrijp het niet.
Denkend zit ik hier met mijn verdriet.
Tranen vallen naar beneden, met de vraag waarom ik?
Het is niet eerlijk, de liefde die je gaf is er niet meer. Je keert je rug naar mij,alsof je me nooit hebt gekend.We waren samen bijzonder, de dag dat ik jou leerde kennen, leek net een wonder.
Een einde zag ik niet in zicht, en nu kijk ik om me heen.En klap ik dicht, woorden zijn overbodig. Een traan,dat huilt vanwege een bestaan zonder jou.
Wat is de reden, dat je bent weg gegaan, ik herinner me nog altijd hoe we samen lachten . Dit is iets wat ik niet verwachtte, je hield me hand vast..het voelde goed,ik keek je aan en je wist wat het met me deed. Gevoelens waren niet te beschrijven, je was een wens, een wonder waren we samen. Maar ik veeg me tranen nu weg, want je bent het niet waard.
De liefde die ik met je deelde, wist niet dat je met me speelde.
Ooit zul je beseffen hoe je mijn hart hebt gekwetst.
Reacties op ‘Slechts alles was een leugen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
