vorige gedicht
vorige gedicht
Jouw Ogen
Elke keer verdrink ik weer in je donker bruine ogen. Al die tijd hebben ze nog nooit tegen mij gelogen.
Ze hebben me altijd al laten zien dat je van me houdt. Met je pure hartje van goud.
Ze weten altijd meteen hoe ik me voel en me daarmee te helpen is je doel.
Ik moet altijd weer lachen als je met hebberige handjes naar me reikt. En ik zwijmel weer weg als je met je lachende ogen naar me kijkt.
Reacties op ‘Jouw Ogen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
