1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

vorige gedicht

Mijn dag

Het lawaai in mijn hoofd snijd door merg en been
Waar moet ik in godsnaam met mezelf heen ?
Net even een stukje gelezen in het boek
Ik heb het netjes weer neer gedonderd in de hoek
Mijn gedachtes vliegen door elkaar
Ben ik echt zo raar ?
Ze ordenen lukt op dit moment gewoon niet
Boos, bang, blij, beschaamd of verdriet ?
Ik voel me alleen
Maar ik heb mensen om me heen
Toch voel ik me alleen
Ik ben bang
Wat ben ik nu verder van plan ?
Er komt een moment dan heb ik het weer even gehad
Trek me weer terug en probeer het niet meer
Hoe zal het in de toekomst gaan ?
Kan ik het dan wel aan ?
Gaat het dan wel goed ?
Heb ik dan wel de moed ?
Chaos, altijd maar chaos in mijn hoofd
Chaos als een lichtje dat nooit dooft
Dat is ook zo’n irritatie waar ik niet aan kan wennen
Geen moment van stilte en rust kennen
Stilte het maakt me verward
Eerst was ik stil om niets te horen want haar stem was hard
Zo hard dat ik die stem nog in de stilte horen kan
Stilte zonder haar stem daar droom ik nu van
Stil kunnen leven zonder haar in mijn stilte
Zonder mijn stem die vanbinnen gilde
Gilde om verlossing en aandacht
Krijste om verlossing uit haar macht
Soms moet ik hard op mijn tong bijten
Om al die narigheid te kunnen slijten
Mezelf pijn doen dat wil ik niet meer
Maar dat blijft een keihard gevecht keer op keer
Er zit zoveel woede in mijn hart
Tranen van al mijn verborgen smart
Wantrouwen is wat er ook nog blijft
Zoveel verdriet zit er nog in mijn lijf
Verlangen…nog zo’n beladen woord
Hoop dat ik word gehoord
Dat opgefokte gedoe
Maakt mij alles behalve moe
Wegweg, drukdruk
En pas op, als iets mij niet lukt
Mijn agressie groeit
Als iemand zich op dat moment met mij bemoeit
Mijn agressie groeit
Als niemand zich op dat moment met mij bemoeit
Echt razend voel ik mij
Meer kan er op dat moment niet bij
Boosheid dat zit er ook nog steeds
De haat…is nog steeds niet weggeweest
Het raast
Het tiert
Het dondert door me heen
Gooien…wil ik
Smijten…wil ik
Schoppen
Slaan
Woede uitbarstingen komen regelmatig voor
Als het te laat is, heb ik het pas door
Ik wil het kwijt
Want van iedere keer krijg ik spijt
Die klote agressie
Ik haat mezelf helemaal als ik het zelf zie
Het lijkt wel of ik mezelf of anderen pijn moet doen
Om mijn eigen gevoel te doorgronden
Ik wil een nieuw leven
En niet voor even
Voor altijd
En dat ik dan geen pijn lijd
En voor de mooie dingen die gaan komen
Daar kan ik nu alleen nog maar over dromen
Ja, dan maar hopen dat ik kan slapen
En niet nog uren ligt te gapen
Wachtend tot de volgende morgen
Ergens wakker worden zonder zorgen
Okeey, ik ga verder met het boek
De dag komt dan vind ik wat ik zoek
Als ik straks mezelf heb gevonden
Dan zijn er niet meer zoveel wonden
Dan heb ik ook mensen om me heen
En ik denk dan voel ik me niet meer alleen…

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Tags

Angst Bordeline Verdriet

Reacties op ‘Mijn dag’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!