Alles huilt

Alles huilt
De wolken, de wind, de bomen
Dat dat moment ooit zou komen
Had ik niet verwacht.

Alles is zo levenloos
Ik voelde me toch zo hopeloos
Elke avond naar het ziekenhuis
Ik kon het niet meer aan
En op 30 september moest ik je laten gaan.

Een licht zal nooit meer stralen
Te vroeg werd dat uitgedoofd
Gaan moest jij door diepe dalen
Ziekte heeft je leven geroofd.

Maar je leeft voort op het mooiste plekje
Al voel ik daar nu enkel smart
Jouw naam zal ik eeuwig bewaren
Diep geborgen in mijn hart.

Gemaakt door: Esmee