gewoon omdat het kan!

Mama is van mij zonder haar kan ik niet leven
Ze heeft het moeilijk maar ze wil het niet toegeven
ze lacht altijd en laat niemand iets weten van wat er gebeurd achter de huisdeuren
ze blijft vrolijk en heeft het altijd over leuke dingen en ziet alles in mooie kleuren
ze probeert ons altijd de troosten en zegt dan dat ze het zelf wel prima vind
zo leven, en onderdrukt worden als een klein kind
maar ik weet wel beter, ik zie het in haar ogen
ik vraag er soms naar, ze blijft ontkennen ze wil geen mededogen
ze zegt dan dat ik het verkeerd zie en blij moet zijn met het leven
voor sommige mensen duurt het leven maar heel even,
ze heeft al zoveel meegemaakt en ik weet dat ze voor ons in deze ellende blijft
als je haar levensverhaal bij elkaar zou zoeken en er een boek over schrijft
zou iedereen die het boek leest van begin tot eind een traantje in zijn ogen en een brok in zijn keel houden
want als ik haar zou vragen waarom dan?
Zou ze zeggen gewoon omdat het kan!
Ik snap er niks van maar hou heel erg van mijn mama, ze is mijn voorbeeld!
En later als ik groot ben weet ik dat ik niet gauw moet opgeven ook al ziet het er niet goed uit het toekomstbeeld.