Dat moment

je handen om mn zij,
je hoofd rustend op mn schouder,
ook al heb jij het warm,
ik krijg het steeds kouder.
steeds weer dat gevoel of je echt wel om me geeft,
ook al zeg je steeds dat ik de rede ben waarom je leeft.
steeds weer dat gevoel of je me wel echt vertrouwt,
ook al zeg je steeds dat je zoveel van me houdt.
je grip verzwakt, het is alsof je me wil laten gaan,
ook al heb je altijd voor me klaargestaan.
er rolt een traan langs je wang, je ogen kruisen die van mij,
je kijkt met een blik alsof je me duidelijk wil maken 'het is voorbij'
op dat moment pak je me vast zoals je me nog nooit hebt vastgepakt,
kus je me zoals je me nog nooit hebt gekust,
en vertel je me dat je van me houdt, zoals je nog nooit van me hebt gehouden.