Een gedicht voor alle meisjes!

Alles doet me denken aan jou.
Waarom kan ik gewoon niet mezelf zijn.
Veranderen heeft geen zin gehad.
Ik hield van mijn eigen ik.
Mensen zien mijn nieuwe ik niet eens.
Ik wil gewoon weer de oude zijn.
Ik genoot van mijn leven.
Nu heb ik alleen nog maar tranen en bedrog in mijn leven
Ik wou dat ik niet bestond.
En dat alles gewoon een droom was.
Maar dan kijk je om je heen.
En zie je dat alles echt is.
En dan denk je;
Was ik er maar gewoon niet.
Bestond ik maar niet.