De winter van stilte

ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs

ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend

zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente

kleuren ontdooien
als ik je kus onderkoeld
valt de lust neer als ijzel

we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven de nachtelijke kilte