De klok tikt vaak en veel te snel

Je leerde kijken met je ogen,
mama, papa, uit je mond.
Je wist heel vlug dat traantjes drogen,
omdat je in een warme thuis
zonder zoeken liefde vond.
Je vond het fijn uren te spelen,
doosje open, doosje dicht.
Samen al het nieuwe delen,
knopje aan, werd lampje licht.
Jouw ogen schitterend van leven,
geen enkele ster straalt zo speciaal.
Als regenbogen die liefde geven,
geen grens te ver, in elke taal.
En ook al weet ik nu best wel
De klok tikt vaak en veel te snel,
Beleef, geniet van tederheid.
Geef het kind in jou, nog alle tijd,
en komt de dag, dat je groot wil zijn,
bewaar dan steeds, dat kindje klein…