Je kan beter iets moois verliezen, dan het nooit hebben gehad.

Nooit geweten hoe het voelt,
Nooit gevoeld jou het zou zijn.
Ik zal nooit weten hoe het is,
Om met z’n allen één te zijn.

Soms verlang ik er wel eens naar,
En heb er ook wel eens naar gevraagd.
Maar toch moet ik blijven geloven,
Het is voor eens en altijd klaar.

Maar ik zal altijd blijven dromen,
Blijven wensen en blijven hopen.
En soms zullen er wel eens tranen vallen,
Omdat ik weet dat het nooit goed zal komen.

Maar toch blijf ik het altijd jammer vinden,
En dit is iets wat ik tot nu toe nog nooit vergat.
‘Je kan beter iets moois verliezen,
dan het nooit hebben gehad.’