vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Opa.
Starend naar de sterren en de maan.
Zie ik je opeens in gedachten voor me staan
Een brede glimlach op je gezicht.
Jij die staat in het midden van het grote licht.
Missen dat doe ik je nog steeds.
Jij die mij op alles wees.
Jij vertelde me vele verhalen.
Samen konden we dan uren afdwalen.
Jou zo zien lijden dat deed mij heel veel pijn.
De tranen stonden dan in mijn ogen.
Bij jou te zijn, ja dat vond ik fijn.
Zoveel vragen wil ik je nog stellen.
Of gewoon zomaar even opbellen.
Maar dat zal niet meer gebeuren,
Jij nu te midden van alle mooie kleuren.
Ingezonden door
Wennetje
Geplaatst op
16-10-2010
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
OpaReacties op ‘Opa.’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
