blijf bij me alstjeblieft!
Je hebt het me vertelt,
Je wil niet meer verder.
Je wil er mee stoppen,
Je hebt geen zin meer in het leven.
Ik probeer je te helpen,
Maar het heeft weinig zin.
Je luistert er niet naar,
Je zegt vaak dat ik me niet schuldig mag voelen.
Hoe kan dat nou,
Me niet schuldig voelen.
Als ik morgen op school kom,
En de directeur vertelt ons wat er is gebeurt.
Dan heb ik spijt dat ik je niet tegen heb kunnen houden,
Ik voel me dan toch echt schuldig.
Niet tegenover jou,
Dat kan dan al niet meer.
Maar wel tegenover je ouders,
Gelukkig ben je er nu nog.
Natuurlijk ga ik alsnog proberen je hier te houden,
Ik hoop dat je naar me gaat luisteren.
Dat je bij ons blijft,
En vooral dat je weer van het leven gaat genieten.
Ingezonden door
Roos ...
Geplaatst op
13-10-2010
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Neigingen ZelfmooirdReacties op ‘blijf bij me alstjeblieft!’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
