vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Leven zonder perspectief
het is alleen vandaag dat telt
de dag is open en nog vrij
het patroon breek ik in stukken
de uren zijn dan nog voor mij
want morgen is zo ongewis
die tijden kun je niet vertrouwen
ik heb me al te vaak vergist
in luchtkastelen bouwen
zo denk ik maar de
toekomst heeft me ingehaald
vandaag is veel te klein voor
wat morgen te gebeuren staat
ik sterf in leven
zonder perspectief
de uren zijn voor mij maar
wie is morgen nog mijn lief
Ingezonden door
wil melker
Geplaatst op
10-10-2010
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Perspectief LiefdeReacties op ‘Leven zonder perspectief’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
