vorige gedicht
vorige gedicht
De man die ik dacht te kennen
De man die ik dacht te kennen,
blijkt slechts een illusie te zijn.
Ik kan hem niet met de vinger wijzen,
alleen ikzelf deed me zoveel pijn.
Wat zou ik graag de schuld op hem verschuiven,
zodat ik zelf vrijuit kon gaan.
Maar de man die ik dacht te kennen,
nee, die heeft nooit bestaan.
Ingezonden door
biebabelut
Geplaatst op
06-10-2010
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Liefde Liefdesverdriet VerdrietReacties op ‘De man die ik dacht te kennen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
